„Postawić Chrystusa pośrodku”. Abp Adrian Galbas przewodniczył Mszy dla Akcji Katolickiej i Orszaku Chrystusa Króla
Metropolita warszawski abp Adrian Galbas przewodniczył w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, w niedzielę 22 listopada 2026 roku, Mszy Świętej w Archikatedrze Warszawskiej. W liturgii wzięli udział przedstawiciele Akcji Katolickiej, obchodzącej swoje święto patronalne, oraz uczestnicy Orszaku Chrystusa Króla.
W tym roku Akcja Katolicka obchodzi również jubileusz 30-lecia reaktywacji w Polsce. Było to w czasie, gdy przed Kościołem stanęło zadanie nowej ewangelizacji, które Akcja Katolicka od początku swego istnienia przyjęła jako program działania. W Archidiecezji Warszawskiej Akcja Katolicka jest obecna w kilkudziesięciu parafiach i zrzesza kilkuset członków.
Orszak Chrystusa Króla pod hasłem “Zjednoczeni pod sztandarem Chrystusa Króla”, który wyruszył po Mszy Świętej z Archikatedry Warszawskiej, upamiętnił jubileusz dziesięciolecia Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.
„By wszystko we mnie zostało poddane Chrystusowi”
W homilii abp Adrian Galbas powiedział, że uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata to „nie jest święto polityczne”. – Nie chodzi w tym święcie o to, aby jakiś parlament czy prezydent ogłosił, że Chrystus jest królem takiego czy innego państwa. Można byłoby w ten sposób sobie bardzo szybko i bardzo łatwo poradzić z tym królowaniem Chrystusa: jedna ustawa, jeden podpis i wszystko. To byłoby bardzo łatwe, ale nie o to chodzi – podkreślił.
Odwołując się do Ewangelii, przypomniał, że za każdym razem, gdy Chrystusa chciano obwołać królem ziemskim – uciekał, uciekał dosłownie lub zmieniając temat. – Kiedy Piłat w czasie procesu będzie pytał nachalnie: „czy ty jesteś królem?”, myśląc o ziemskim królowaniu Chrystusa, Jezus powie: tak, jestem, ale królestwo moje nie jest z tego świata – mówił metropolita warszawski. – Już dziś trzeba, żeby wszystko we mnie zostało poddane Chrystusowi i jego władzy – dodał.
„Ta scena jest symbolem Kościoła”
Nawiązując do sceny opisanej przez św. Jana Apostoła, gdy Chrystus dwukrotnie po zmartwychwstaniu przyszedł do wieczernika, abp Galbas przypomniał słowa zapisane za każdym razem przez ewangelistę: „Chrystus przyszedłszy stanął pośrodku”.
– Ta scena jest symbolem Kościoła, do którego przychodzi Chrystus zmartwychwstały. On chce stać pośrodku Kościoła i pośrodku mnie. Każdy kto stoi pośrodku widzi wszystkich i ten, kto stoi pośrodku jest widziany przez wszystkich. Dlatego to jest takie ważne miejsce, ponieważ wokół tego, kto stoi pośrodku, wszystko się kręci, jak Ziemia z całym układem planetarnym kręci się wokół Słońca. Kto więc stoi pośrodku? Wokół kogo, czego obraca się moje życie? To miejsce pośrodku nie znosi pustki, tam zawsze ktoś lub coś stoi. Najczęściej stoję tam ja sam, bo nie od dziś wiadomo, że najbardziej popularnym rodzajem bałwochwalstwa jest autochwalstwo – kult samego siebie. Postawić Chrystusa pośrodku – to przesłanie tego święta – podkreślił.
Abp Galbas podkreślił, że pierwszym sposobem, aby zapewnić w sobie władzę Chrystusa jest spowiedź. – Zawsze, gdy klękamy przed kratkami konfesjonału, oddajemy chwałę Chrystusowi i potwierdzamy, że on jest naszym Panem, Królem – mówił metropolita warszawski.
Odwołując się do Ewangelii, abp Galbas powiedział, że drugim sposobem, aby oddać chwałę Jezusowi są gesty miłosierdzia wykonywane wobec drugiego człowieka, zwłaszcza słabszego. – Są dwie rzeczy zaskakujące w tej przypowieści – te czyny, którzy zrobili ci ludzie, były tak schowane, kiedy je robili, że nikt o nich nie wiedział. Tak, że oni są sami zaskoczeni tym, że ktoś je dojrzał (…) A druga rzecz, która zaskakuje, że to są czyny dostępne każdemu – każdy to może zrobić i każdy może nie zrobić – podkreślił.
„Dbajmy, abyśmy nie byli przebierańcami”
Zwracając się do uczestników Orszaku Chrystusa Króla, abp Galbas powiedział, że dla wielu ich publiczne wyznanie wiary będzie wzmocnieniem i pocieszeniem, a jednocześnie przestrzegał: „jeśli chcemy być uczciwi, dbajmy o to, żebyśmy nie byli jakimiś przebierańcami”.
– Byśmy nie zaliczyli się do tych ludzi, o których Pan Jezus mówił w Ewangelii: „ten lud czci Mnie jedynie wargami, a sercem swym jest daleko jest ode mnie”. Jeśli nasze wargi pełne byłyby uwielbienia do Chrystusa Króla, a nasze serce podjęłoby decyzję by żyć w grzechu i nie okazać nikomu miłosierdzia bylibyśmy hipokrytami – mówił.


