>TU znajdziesz kościoły, w których zaplanowano katechumenat przedchrzcielny, czyli przygotowanie do sakramentu chrztu dorosłych
Sakrament chrztu jest pierwszym sakramentem, który przyjmujemy. Jest fundamentem chrześcijańskiego życia i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów.
Nazwa sakramentu – chrzest, pochodzi od greckiego słowa baptizein, które oznacza zanurzyć, pogrążyć. Zanurzenie w wodzie jest symbolem zanurzenia człowieka w śmierć Chrystusa, z której zmartwychwstaje z Nim jako „nowe stworzenie”. Sakrament ten wyzwala od grzechu, włącza człowieka we wspólnotę Kościoła oraz uzdalnia do głoszenia Ewangelii.
Sama liturgia chrztu jasno ukazuje znaczenie sakramentu. Rozpoczyna się od znaku krzyża, który wyciska pieczęć krzyża na osobie, która ma należeć do Chrystusa. Głoszenie Słowa Bożego oraz egzorcyzm, uzdalniają kandydata do wyznawania wiary Kościoła. Po tych obrzędach następuje właściwy moment chrztu – zanurzenie lub polanie głowy wodą chrzcielną w chwili wzywania każdej z osób Trójcy Świętej. Namaszczenie wonnym olejem poświęconym przez biskupa (krzyżmem), oznacza dar Ducha Świętego dla nowo ochrzczonego. Biała szata symbolizuje przyobleczenie w Chrystusa, a świeca zapalona od paschału jest światłem zmartwychwstałego. Po tych obrzędach neofita (osoba, która właśnie przyjęła sakrament chrztu) jako dziecko Boże w Jezusie, może zwracać się do Boga słowami modlitwy „Ojcze nasz”.
Sakrament chrztu opieczętowuje chrześcijanina niezatartym znamieniem duchowym, którego nie jest w stanie zmazać żaden grzech. Dlatego też chrztu udziela się tylko raz i nie może on być powtórzony. Wierni, którzy przyjęli chrzest są uzdolnieni i zobowiązani do służenia Bogu przez udział w świętej liturgii Kościoła.
KKK 1246
Zdolny do przyjęcia chrztu jest każdy człowiek, jeszcze nie ochrzczony.
KKK 1257
Sam Pan potwierdza, że chrzest jest konieczny do zbawienia. Dlatego też polecił On swoim uczniom głosić Ewangelię i chrzcić wszystkie narody. Chrzest jest konieczny do zbawienia dla tych, którym była głoszona Ewangelia i którzy mieli możliwość proszenia o ten sakrament. Kościół nie zna oprócz chrztu innego środka, by zapewnić wejście do szczęścia wiecznego.