Nowy diakon stały w Archidiecezji Warszawskiej

Diakoni stali mogą być mężczyznami żonatymi lub żyjącymi w celibacie. Do ich zadań należy przede wszystkim posługa liturgiczna, głoszenie słowa Bożego oraz działalność charytatywna. Mogą m.in. udzielać chrztu, asystować przy zawieraniu małżeństw, głosić homilie, udzielać Komunii św. i prowadzić obrzędy pogrzebowe. Nie mogą natomiast sprawować Eucharystii, udzielać rozgrzeszenia ani sakramentu namaszczenia chorych.

Uroczystej Mszy Świętej ze święceniami przewodniczył bp Michał Janocha, który przypomniał, że diakonat istnieje w Kościele od czasów apostolskich, a jego początki wiążą się z wyborem siedmiu mężów, którym powierzono troskę o potrzebujących. – Do tych siedmiu imion możemy doliczyć dziesiątki, setki, tysiące imion, które będą dodawane przez wieki, a dziś do tej listy zostanie dodane twoje imię, drogi Zbigniewie – mówił hierarcha.

Wyjaśniając istotę służby, bp Janocha odwołał się do greckiego słowa trapeza, oznaczającego zarówno stół, jak i ołtarz. Wskazał, że oba znaczenia wyrażają dwa nierozłączne wymiary posługi diakona: troskę o ubogich i potrzebujących oraz służbę liturgiczną.

Hierarcha odwołał się także do Pierwszego Listu św. Pawła do Tymoteusza, by przypomnieć wymagania moralne stawiane diakonom, a szczególnie wezwanie, by zachowywali „tajemnicę wiary w czystym sumieniu”. – Im bardziej jesteśmy pokorni wobec niepojętego majestatu Boga, tym bardziej nam, nędznym i słabym ludziom, ten Bóg może objawiać siebie, abyśmy odnajdywali Go w innych i głosili Go innym – powiedział bp Janocha.

Zbigniew Wójtowicz, który przyjął święcenia diakonatu stałego, posługuje w parafii św. Tadeusza Judy w Warszawie. Zawodowo prowadzi własną działalność gospodarczą – pracownię oprawy obrazów. Ukończył studia doktoranckie z teologii duchowości i przygotowuje rozprawę doktorską. Po święceniach chce zaangażować się szczególnie w animowanie grup modlitewnych i adoracyjnych.

Diakonat stały, obecny w Kościele od czasów apostolskich, w Kościele zachodnim stopniowo zanikł jako samodzielna posługa, stając się przede wszystkim etapem przygotowania do święceń prezbiteratu. Przywrócił go Sobór Watykański II w konstytucji dogmatycznej o Kościele Lumen gentium. Szczegółowe normy jego odnowienia określił papież Paweł VI w 1967 r.

W Archidiecezji Warszawskiej pierwszy diakon stały został wyświęcony w 2009 r.