Zmarł prof. Stanisław Luft. Przez pół wieku wykładał medycynę pastoralną w warszawskim seminarium

Stanisław Luft ur. 28 sierpnia 1924 w Kolnie. W okresie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej (pseud. Lech). Brał udział w powstaniu warszawskim.

Ukończył studia medyczne na Akademii Medycznej w Warszawie (1952). Uzyskiwał kolejne stopnie naukowe – w 1966 doktora na Akademii Medycznej w Katowicach i w 1980 doktora habilitowanego w Instytucie Reumatologii w Warszawie. W 1992 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. Specjalizował się w zakresie chorób wewnętrznych i reumatologii.

Zawodowo związany był przez kilkadziesiąt lat z Instytutem Reumatologicznym im. prof. dr hab. med. Eleonory Reicher. Został członkiem Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego. Przez ponad 50 lat wykładał również medycynę pastoralną w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Jest autorem najlepszego podręcznika z tej dziedziny pt. ”Medycyna Pastoralna”, wydanego w 2002 r. przez Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej.

Przez wiele lat, wraz ze swą małżonką Barbarą, prowadził zajęcia w ramach przygotowań do sakramentu małżeństwa w swej parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Warszawie.

Związany z warszawskim Klubem Inteligencji Katolickiej, którego został honorowym członkiem oraz członkiem Kapituły Nagrody „Pontifici – budowniczemu mostów”.

W 2013 r. otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, przyznany mu przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego. Przez św. Jana Pawła II został uhonorowany papieskim orderem „Pro Ecclesia et Pontifice”, a kard. Kazimierza Nycza medalem „Zasłużony dla Archidiecezji Warszawskiej”.

Żonaty z Barbarą Majewską, jest ojcem Bogumiła Lufta, Krzysztofa i Adama Lufta. Był bratem ks. Andrzeja Lufta, wieloletniego dyrektora biblioteki Warszawskiego Wyższego Seminarium Duchownego.