Kard. Semeraro podczas Święta Dziękczynienia: „Świat potrzebuje nadziei”
Na początku liturgii metropolita warszawski abp Adrian Galbas, przypominając tajemnicę wniebowstąpienia Jezusa i Jego nieustannego orędownictwa podkreślił, że ono jest Bożą Opatrznością. Wskazał na cel naszego życia – niebo. Wyraził radość za to spotkanie w Świątyni Opatrzności Bożej, która jest wyrazem wdzięczności polskiego narodu, oraz wdzięczność za troskę o tę świątynię. Powitał zebranych – kardynałów Marcello Semeraro, Kazimierza Nycza i Stanisława Dziwisza, licznie przybyłych biskupów, księży, siostry zakonne, przedstawicieli siostrzanych Kościołów, przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, służb mundurowych, licznych wiernych.
– Chrześcijanin, który nie potrafi dziękować, jest człowiekiem, który zapomniał języka Boga – przypomniał za papieżem Franciszkiem kard. Marcello Semeraro podczas homilii.
Wyraził wdzięczność abp. Adrianowi Galbasowi, metropolicie warszawskiemu, za zaproszenie oraz wspominając kard. Kazimierza Nycza i papieża Leona XIV poprosił o modlitwę w intencji nowego Biskupa Rzymu. Z nostalgią przypomniał również swój pobyt w Polsce na beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego i Matki Elżbiety Róży Czackiej. – Przy tej okazji dowiedziałem się, jakie znaczenie i wartość ma dla was wszystkich to Sanktuarium, w którym na nowo odczytujecie i odkrywacie swoją długą historię, religijną i cywilną, i wspominacie postacie, które na różne sposoby przyczyniły się do jej szlachetności i piękna. Spośród nich w szczególny sposób wspominamy dziś błogosławioną Marię Teresę Ledóchowską i błogosławionego Ignacego Kłopotowskiego, których relikwie zostały wprowadzone do tego Sanktuarium – mówił.
Nawiązując do Marii Ledóchowskiej i ks. Kłopotowskiego podkreślił: „oboje ci błogosławieni pomagają zastanowić się nad tematem teologalnej cnoty nadziei, trafnie wybranym jako temat dorocznego Dnia Dziękczynienia, obchodzonego w trakcie Roku Jubileuszowego. Wdzięczność i nadzieja: dwa słowa, które bardzo dobrze do siebie pasują. W jednej ze swoich katechez Papież Franciszek powiedział: 'Jeśli jesteśmy nosicielami wdzięczności, także świat staje się lepszy, chociażby odrobinę, ale to wystarczy, by dać mu trochę nadziei. Świat potrzebuje nadziei, a naszą postawą wdzięczności, postawą dziękczynienia czynimy go lepszym, bogatszym w nadzieję’”.
– Chrześcijańska nadzieja nie polega na patrzeniu w niebo, lecz na byciu pielgrzymami nadziei – mówił, komentując scenę Wniebowstąpienia z Dziejów Apostolskich. Podkreślił, że Jezus nie opuścił ziemi, ale „jest z nami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”.
Kardynał nawiązał również do Listu do Hebrajczyków, wskazując na konieczność wytrwałości w nadziei i wzajemnego zachęcania się do dobrych uczynków. – Nowa ewangelizacja wymaga dziś bardziej niż kiedykolwiek wypełniania tych dobrych uczynków – zauważył, przywołując słowa św. Jana Pawła II z 1985 roku o konieczności łączenia ewangelicznego świadectwa z widocznymi znakami. – Najpierw jest działanie, potem słowo. Tę samą wskazówkę przekazują nam święci – mówił hierarcha, odwołując się do przykładu św. Franciszka z Asyżu i kartuzjańskiego mnicha Adama.
Na zakończenie kard. Semeraro przywołał postawę Maryi, która po zwiastowaniu natychmiast wyruszyła z pomocą do Elżbiety. – Nie postanowiła chronić się przed światem, lecz wychodzi na spotkanie innych ludzi. Tak i my przemieniajmy całe nasze życie w dziękczynienie i kroczmy naprzód z nadzieją – apelował. – Nasze dziękczynienie i nasza nadzieja nie mogą być jednak biernymi, ale twórczymi. Na wzór Maryi, przemieniajmy w dziękczynienie całe nasze życia i kroczmy naprzód z nadzieją – zakończył kaznodzieja.
Święto Dziękczynienia zostało ustanowione w 2008 r. przez abp. Kazimierza Nycza. Inicjatywa jest obchodzona jest od 2008 roku, w pierwszą niedzielę czerwca, z inicjatywy kard. Kazimierza Nycza. Ustanowione zostało na terenie archidiecezji warszawskiej, ale w jego obchody włączają się również inne diecezje w Polsce. Jego ideą jest propagowanie wśród Polaków postawy wdzięczności za dobro, jakie otrzymują i aby uczyli się za nie dziękować – zarówno Bogu, jak i sobie nawzajem – jako naród i społeczność, ale także w wymiarze indywidualnym.
Święto odwołuje się bezpośrednio do historycznych tradycji, jest bowiem kontynuacją inicjatyw podjętych jeszcze w czasach Sejmu Czteroletniego (1792). W czasie obrad sejmu postanowiono złożyć Bogu specjalny dar wotywny w podzięce za możliwość uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Darem tym miało być powstanie Świątyni Najwyższej Opatrzności. Ówczesnego planu nie zrealizowano z powodu rozbiorów.
Prace nad rzecz budowy Świątyni podjęto na krótko po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Z kolejną inicjatywą budowy Świątyni wystąpił w 1989 r. prymas Polski kard. Józef Glemp, jako wotum narodu za Konstytucję 3 Maja, odzyskanie przez Polskę niepodległości oraz pontyfikat św. Jana Pawła II.
Obchody Święta Dziękczynienia, angażujące z roku na rok coraz większe rzesze wiernych z całego kraju, odbywają się na Polach Wilanowskich w Warszawie, przy Świątyni Opatrzności Bożej.
KAI
