Jego dewizą było „Ministrare – służyć”. 20 lat temu zmarł bp Władysław Miziołek

W stanie wojennym przewodził powołanemu przez kard. Józefa Glempa Prymasowskiemu Komitetowi Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom, przy kościele św. Marcina w Warszawie.

Otwarty na dialog ekumeniczny, do czego inspirował go zresztą sam Prymas Stefan Wyszyński, był pionierem ekumenizmu w Polsce. Dzięki niemu zostały w 1974 r. zostały nawiązane oficjalne stosunki Kościoła katolickiego z Polską Radą Ekumeniczną. Przyczynił się też do powstania „Deklaracji o wzajemnym uznaniu chrztu” podpisanej przed 20 laty przez Kościoły zrzeszone w Polskiej Radzie Ekumenicznej (PRE) i Kościół rzymskokatolicki. W latach 80 i 90. XX wieku podejmował pierwsze działania na rzecz dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego w Polsce.

– Nicią współpracy i przyjaźni łączył tych, którzy byli obok – tak wspominają go dawni współpracownicy. – Był też świadkiem nadziei, bo żaden człowiek, nie był dla niego „beznadziejny”, był świadkiem miłości, gdyż każde spotkanie z człowiekiem traktował jako pierwsze i ostatnie – niezwykle ważnie, poza tym posiadał niezwykłą umiejętność słuchania – wspominają.

Niełatwa była jego droga do kapłaństwa, zmaganie z chorobą płuc, święcenia diakonatu 23 września 1939 przy ostrzale stołecznej Archikatedry. Święcenia kapłańskie otrzymał 23 czerwca 1940 r. z rąk abp. Stanisława Galla w Archikatedrze Warszawskiej odbudowanej po częściowym jej spaleniu. Po wojnie, w 1947 r. rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, dwa lata później obronił pracę magisterską z mariologii Karla Bartha, teologa kalwińskiego ze Szwajcarii, również jego praca doktorska dotyczyła chrystologii tego kalwińskiego teologa.

W rodzinnej miejscowości mówiono o nim „biskup Władek od Miziołków”, ale w ocenie prof. Eugeniusza Sakowicza z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego był to „bp Władysław od ekumenizmu”. – Niezwykle skromny, okazał się polskim filarem ekumenizmu. Biskup, z taktem i wrażliwością odnosił się do osób kierujących się odmiennym światopoglądem. Chociaż był traktowany za wroga ustroju, to nikogo nie traktował jak wroga”.

Bp Władysław Miziołek żył w latach 16 grudnia 1914 – 12 maja 2000 r.. Sakrę biskupią przyjął 25 marca 1969 r. na Jasnej Górze z rąk Prymasa Stefana Wyszyńskiego. Jego dewizą biskupią były słowa „Ministrare” czyli „Służyć”.

Wcześniej – w latach 1957-1969 był rektorem Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie. Jako biskup kierował Wydziałem Duszpasterstwa Kurii Metropolitalnej Warszawskiej w latach 1969-1978 oraz Wydziałem Spraw Zakonnych. Na emeryturę przeszedł w 1992 r. Zmarł 12 maja 2000 r. w Warszawie. Spoczywa w kwaterze biskupów pomocniczych Archidiecezji Warszawskiej przy kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach.

awo/archwwa.pl