„Duchowość dla Warszawy”: Jak nie wypalić się w małżeństwie? Paliwem jest przysięga małżeńska

Monika i Marcin Gomułkowie, małżonkowie z pięcioletnim stażem małżeństwa, rodzice trójki dzieci, aktywni ewangelizatorzy promujący sakrament małżeństwa, podzielili się swoim doświadczeniem nawrócenia i przeżywania małżeństwa w jedności z Chrystusem. „Paliwem dla naszego małżeństwa – stwierdzili – jest nasza przysięga małżeńska, którą staramy się żyć i często odnawiamy w naszej codzienności”.

„Ślubuję ci miłość” to wyzwanie do jedności, która zakłada różnice, a dążenie do jedności w miłości zaprasza do ciągłej troski o wzajemne relacje. „Ślubuję ci wierność” to zaproszenie do wdzięczności i droga przemiany, przejścia od zależności przez niezależność ku współzależności.

„Ślubuję ci uczciwość małżeńską” jest to wezwanie do dialogu, który jest stawaniem w prawdzie wobec współmałżonka, aby przez to budować więź i bliskość. Oddanie się aż po śmierć, zakłada ciągłe umieranie sobie, wyzwalanie się z własnych grzechów, które ranią drugą osobę oraz uczenie się bezinteresownej służby. W tym wszystkim źródłem siły jest Bóg, do którego odnosi się zakończenie przysięgi małżeńskiej: „Tak mi dopomóż Bóg”. Jest to „pierwsza modlitwa małżeńska”.

Ks. prof. Robert Skrzypczak, wykładowca Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie, specjalista teologii dogmatycznej oraz problematyki małżeńskiej, zarysował postępujący kryzys instytucji małżeństwa w dzisiejszym świecie, spowodowany lękiem przed podjęciem pełnej odpowiedzialności za życie swoje i drugiej osoby. Z drugiej strony wskazał na znak ostatnich czasów, jakim są coraz częstsze kanonizacje świętych małżonków.

– Nierozumienie przeznaczenia ludzkiej cielesności i seksualności w zamyśle Boga przez długie wieki stanowiło przeszkodę w odkrywaniu drogi małżeństwa jako drogi uświęcenia i rozwoju własnego człowieczeństwa. „A tymczasem – wyjaśniał teolog – ludzka seksualność jest swoistym «znakiem wodnym», ukazującym nasze podobieństwo do Boga i uzdalniającym do oddania siebie drugiemu. Może się do dokonać, bądź na drodze bezpośredniego oddania Chrystusowi w celibacie, bądź w we wzajemnym oddaniu się sobie w życiu małżeńskim”. Seksualność jest najgłębszym wyrazem oddania się drugiemu, stąd nie można kontaktów płciowych rozpoczynać pochopnie, gdyż staje się to kłamstwem, raniącym godność i życie drugiego.

Ks. Skrzypczak zachęcał również by nie idealizować relacji małżeńskiej, ale uczyć się przebaczenia i miłosierdzia wobec współmałżonka. Po swoich wystąpieniach prelegenci odpowiadali na pytania licznie zgromadzonych uczestników, którzy po skończonym wykładzie mieli jeszcze możliwość na osobiste z nimi spotkanie.

Wykłady z cyklu „Duchowość dla Warszawy odbywają się w Narodowym Instytucie Kultury i Dziedzictwa Wsi (dawnej Centralnej Bibliotece Rolniczej), a ich organizatorem jest Papieski Wydział Teologiczny

Następny wykład z cyklu „Duchowość dla Warszawy” odbędzie się 29 listopada, z udziałem o. Adama Szustaka OP.