200-lecie konsekracji kościoła św. Aleksandra. Powstał film o historii świątyni
Kościół św. Aleksandra na placu Trzech Krzyży to jedna z najbardziej znanych świątyń w Warszawie, która w tym roku obchodzi 200-lecie konsekracji. W ramach obchodów jubileuszowych powstał film o historii tego miejsca. – Chcieliśmy utrwalić historię parafii w nowoczesnej formie – mówi ks. Mirosław Jaworski, proboszcz parafii św. Aleksandra.
Film opowiada o dziejach kościoła i parafii św. Aleksandra od momentu powstania świątyni, przez jej XIX-wieczną przebudowę, zniszczenia wojenne, aż po odbudowę i współczesność. W sześciu krótkich odcinkach wykorzystano archiwalne fotografie i dokumenty związane z historią kościoła. Pierwszy odcinek jest już dostępny na kanale YouTube Archidiecezji Warszawskiej. Następne będą publikowane w każdy piątek.
Centralne obchody 200-lecia konsekracji kościoła św. Aleksandra odbędą się 18 czerwca 2026 z udziałem metropolity warszawskiego abp Adriana Galbasa.
Kościół św. Aleksandra w Warszawie wzniesiono w latach 1818–1826 w stylu klasycystycznym, według projektu Piotra Aignera. Świątynia powstała na cześć cara Aleksandra I, a jej forma nawiązywała do słynnego rzymskiego Panteonu.
Gdy car przyjechał 12 listopada 1815 roku po raz pierwszy do Warszawy, na jego cześć wzniesiono tymczasową bramę triumfalną na placu Trzech Krzyży. Później planowano zbudowanie stałego, murowanego monumentu, na co jednak car się nie zgodził. Dlatego na jego życzenie zebrane na ten cel środki zostały przeznaczone na budowę kościoła.
Kościół został poświęcony 18 czerwca 1826 roku przez arcybiskupa warszawskiego, prymasa Królestwa Polskiego, Wojciecha Skarszewskiego. Była to piąta parafia w Warszawie, a jej pierwszym proboszczem został ksiądz Jakub Falkowski.
W latach 1886-1895 kościół został przebudowany w stylu neorenesansowym przez Józefa Piusa Dziekońskiego.
W 1944 roku świątynia została zniszczona w wyniku bombardowania przez Niemców i odbudowana w latach 1949–1952 w stylu klasycystycznym – przywrócono jej wygląd sprzed przebudowy w XIX wieku. W 1951 rozebrano ocalałą ze zniszczeń wojennych lewą wieżę.
