Dom Sióstr Uczennic Boskiego Mistrza

O miejscu

Po kilku latach istnienia założonego przez siebie dzieła dobrego druku, w którym uczestniczyli zarówno zakonnicy i zakonnice jak i stowarzyszenie świeckich, Jakub Alberione odczuł że nadszedł czas, aby powstała następna rodzina zakonna, która będzie się modlić za to rozpoczęte dzieło. 21 listopada 1923 roku wezwał do siebie dwie spośród sióstr: Urszulę Rivata oraz Matyldę Gerlotto, dając im do zrozumienia, że oddziela je od grupy pragnąc wkrótce powierzyć im nowe zadanie. Wysyła do wszystkich proboszczów we Włoszech list, w którym opisuje regułę tworzącej się wspólnoty prosząc, aby kapłani przysłali ze swojej parafii „świecę, która będzie płonąć i spalać się przed Dobrym Pasterzem za czcigodnego księdza i za księdza parafię.” Widać w tych słowach wyraźnie cel, z jakim Alberione powołuje do życia nowe gromadzenie: nieustanne trwanie na Adoracji w intencji nie tylko dzieła paulińskiego ale i wszystkich kapłanów-głosicieli Słowa oraz ich parafian. Niecały miesiąc później, 10 lutego 1924 Alberione powołuje do tej grupy kolejne sześć dziewcząt. Za całą ósemkę odpowiedzialna jest Urszula, która od tego dnia miała nazywać się Siostra Scholastyką od Bożej Opatrzności. 25 marca siostry składają śluby a nowa wspólnota otrzymuje nazwę: Pobożne Uczennice Boskiego Mistrza. Od tego dnia rozpoczynają ich główne zadanie, które trwa do dziś: Adorację Eucharystyczną, która w miarę przybywania nowych członkiń przedłuża się również na noc. Matka Scholastyka pisze: Matka Scholastyka pisze:„każdego dnia będę dążyć do tego, żeby stawać się Uczennicą coraz bardziej według pragnień mojego Boskiego Mistrza i Najświętszej Maryi, aby żyć ich życiem w intensywnym apostolstwie eucharystycznym, kapłańskim i liturgicznym, które ogarnia całe moje jestestwo, umysł, serce, wolę i siły”

Mapa