Archidiecezjalne Seminarium Misyjne „Redemptoris Mater”

Historia seminarium

Na pierwszą siedzibę nowego Seminarium, Ksiądz Prymas przeznaczył dworek w Tarchominie, w którym dawniej, przez pewien czas, mieścił się jeden rocznik Metropolitalnego Seminarium Duchownego. Dom ten później był używany jako schronisko dla uchodźców. Po remoncie i niezbędnych adaptacjach zamieszkało tam w październiku 41 pierwszych seminarzystów: 25 Polaków i 16 obcokrajowców.

Także skład formatorów Seminarium jest międzynarodowy: rektorem Seminarium od początku jest ks. Alojzij Oberstar – prezbiter Archidiecezji Lubljana (Słowenia) a posługę wicerektora pełni ks. Eugeniusz Andrzejewski z Archidiecezji Warszawskiej. Ojcem duchownym został ustanowiony ks. Walenty Królak, ówczesny proboszcz parafii w Mrokowie, obecnie proboszcz parafii pw. św. Augustyna na Nowolipkach. Z czasem grono to zostało poszerzone i posługę prefekta studiów w seminarium zaczął pełnić od 2000 roku ks. Andrzej Stępiński, a od 2007 roku ks. Marcos Nascimento Silva (Brazylia) – obaj są absolwentami tego seminarium. Od 1998 roku, w Seminarium posługuje jako ojciec duchowny ks. Stanisław Guzek z Archidiecezji Warszawskiej.

W czasie formacji seminaryjnej alumni studiują na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie – Sekcja św. Jana Chrzciciela (http://www.pwtw.mkw.pl) uczęszczając na zajęcia wraz z alumnami Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie (http://www.wmsd.waw.pl). Ratio studiorum obejmuje dwa lata filozofii i trzy lata teologii zakończone egzaminem Ex Universa Theologiae. Ostatni, szósty rok studiów to tzw. rok pastoralny, który jest związany z przedmiotami bezpośrednio przygotowującymi do pracy duszpasterskiej (homiletyka, spowiednictwo, praktyki katechetyczne w szkole). Studia muszą być zakończone napisaniem i obroną pracy magisterskiej.
W siedzibie Seminarium systematycznie prowadzone są kursy języków obcych. Nauka języków pomaga w podjęciu przyszłej pracy w różnych miejscach świata, do których seminarzyści i prezbiterzy są posyłani.
Seminarzyści przybywający do Polski z innych krajów rozpoczynają w pierwszym roku swojego pobytu naukę języka polskiego prowadzoną przez szkołę wyspecjalizowaną w nauce cudzoziemców. Po zakończeniu tego intensywnego kursu, podejmują naukę, jak pozostali seminarzyści, dalej doskonaląc swoją znajomość języka polskiego w trakcie zajęć w seminarium.

Integralną częścią formacji w seminarium jest praktyka ewangelizacyjna. Każdy seminarzysta przerywa studia by, na co najmniej dwa lata, poświęcić się dziełu Nowej Ewangelizacji, do której wzywał Ojciec Święty Jan Paweł II. Udają się oni do parafii, by towarzyszyć proboszczom szczególnie tam, gdzie znajdują się rodziny w misji implantatio Ecclesiae lub zostają przyłączeni do ekip ewangelizujących w Polsce i w krajach Europy Środkowej.
Misja ta pozwala dojrzewać w powołaniu i uczy naśladowania apostolskiego modelu głoszenia Słowa, bez opierania się o zabezpieczenia, w kruchości, ciągłej dyspozycyjności, czasami w ubóstwie, w rejonach bardzo zsekularyzowanych.

Wydarzeniem, które w sposób istotny zmieniło sytuację Seminarium była bulla Papieża Jana Pawła II „Totus Tuus Poloniae Populus” z 25 marca 1992 roku. Z powodu nowej organizacji diecezji Kościoła w Polsce, teren, na którym znajdowało się seminarium znalazł się na obszarze diecezji warszawsko-praskiej. Dzięki uprzejmości ordynariusza nowopowstałej diecezji, bpa Kazimierza Romaniuka, Seminarium mogło jeszcze korzystać z zajmowanego obiektu przez ponad sześć lat. Trzeba było jednak zarzucić plany dalszych adaptacji czy rozbudowy budynku i podjąć poszukiwania miejsca pod budowę nowego domu po zachodniej stronie Wisły.
Miejsce znalazło się na Młocinach: teren Strefy Ochronnej „Huty Warszawa” stanowił mienie odebrane Kościołowi przez władze komunistyczne i zwrócone przez państwo po 1989 roku. W maju 1993 roku Ksiądz Prymas poświęcił plac pod budowę nowej siedziby Seminarium, która rozpoczęła się 1994 roku.

Ponad dwa lata później, dnia 18 czerwca 1996 roku, Ksiądz Prymas Józef Kardynał Glemp w obecności przedstawicieli Kurii biskupiej, duchowieństwa diecezjalnego oraz licznie przybyłych katechistów wędrownych Drogi Neokatechumenalnej z Polski i z innych krajów Europy, podczas uroczystej Eucharystii sprawowanej w przyszłym Sanktuarium Słowa, dokonał aktu wmurowania kamienia węgielnego.

Wydarzeniem o niezwykle doniosłym znaczeniu dla Seminarium było poświęcenie i inauguracja nowo wybudowanej siedziby, która miała miejsce 18 maja 2000 roku i wpisała się w obchody Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 w Archidiecezji Warszawskiej. Poświęcenie odbyło się w trakcie uroczystej Liturgii Słowa pod przewodnictwem J. Em. Józefa Kardynała Glempa, Prymasa Polski, ówczesnego Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego. Na tę uroczystość zostali zaproszeni wszyscy Biskupi Konferencji Episkopatu Polski wraz z gośćmi Episkopatu obecnymi na odbywających się w tych dniach obradach. Obecna była ekipa Inicjatorów Drogi Neokatechumenalnej: Kiko Argüello i Carmen Hernandez oraz Ojciec Mario Pezzi. Przybyli także wszyscy prezbiterzy wyświęceni w tym Seminarium, katechiści wędrowni odpowiedzialni za Drogę Neokatechumenalną w Polsce i w krajach Europy Środkowej, przedstawiciele władz samorządowych oraz dobroczyńcy Seminarium, którzy wspierali to dzieło od początku.

„(…) życzę, aby to Seminarium, wybudowane z wielkim wysiłkiem wielu ludzi, nie tylko wysiłkiem, zbudowane z miłością, z ofiarnością, po to by uformować tych, którzy pójdą śmiało tą drogą Kościoła. I myślę że dla tych którzy weszli na tę Drogę, którą dzisiaj w świecie nazywamy Neokatechumenalną, jest to droga Ewangelii, droga która się niczego nie boi i droga która idzie do trudnego żniwa.”
(Homilia J. Em. Józefa Kard. Glempa, Prymasa Polski, z okazji poświęcenia Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” w Warszawie, 18.05.2000r.)

„Pan nas wezwał, byśmy pomagali diecezjom, by otwierać na całym świecie seminaria misyjne. Ta diecezja, dziękuję tutaj księdzu Kardynałowi Glempowi, oddycha dwoma płucami, ma Seminarium diecezjalne dla diecezji warszawskiej, i drugie Seminarium diecezjalne, misyjne otwarte na cały świat, i chłopak wchodząc do tego Seminarium wie, że ksiądz Kardynał może go posłać w jakąkolwiek część świata.”
(Przemówienie Kiko Argüello podczas poświęcenia Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” w Warszawie, 18.05.2000r.)

Z okazji tej uroczystości Ksiądz Kardynał Zenon Grocholewski, Prefekt Kongregacji Edukacji Katolickiej, przesłał specjalny list:

„… to Seminarium ma szczególny charakter… przyjmując Kandydatów do kapłaństwa pochodzących z wielu krajów świata, jest wezwane, aby być ożywiane głębokim duchem misyjnym, by być dobrym fermentem w Archidiecezji Warszawskiej, w całej Polsce i aby promieniować na cały świat zgodnie z poleceniem Pana: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16,15)”
(List J.Em. Zenona Kard. Grocholewskiego do J. Em. Józefa Kard. Glempa, Prymasa Polski, z okazji inauguracji Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” w Warszawie)

Pod koniec września 2000 roku Seminarium przeprowadziło się do nowejsiedziby. Przez dwa poprzednie lata seminarzyści i formatorzy korzystali z gościnności domu Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie przy ul. Dewajtis 3.

Każde Seminarium jest organicznie związane ze swoją diecezją. Dlatego wielkim wydarzeniem dla Kościoła są zawsze święcenia diakonatu i kapłaństwa, przez które nowi prezbiterzy podejmują w nim posługę.
Dnia 18 października 1995 roku, Ksiądz Prymas Józef Kardynał Glemp udzielił po raz pierwszy święceń diakonatu pięciu alumnom Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater” w Warszawie. Po świeceniach prezbiteratu, w maju następnego roku, rozpoczęli oni pracę w Archidiecezji Warszawskiej, a po kilku latach zostali skierowani przez Księdza Prymasa do posługi Nowej Ewangelizacji.

Do tej pory Seminarium ukończyło 79 prezbiterów. Ponad połowa z nich pracuje teraz na terenie Archidiecezji Warszawskiej. Kilkoro studiuje w Polsce i zagranicą przygotowując doktoraty z różnych dziedzin teologii Poszerza się też z każdym rokiem grono prezbiterów pracujących poza diecezją: czterech na Ukrainie, trzech we Włoszech, po dwóch: w Toronto (Kanada), w Izraelu, w Chicago (USA), w Gruzji, w Avignon (Francja) w Rosji i po jednym: we Wiedniu (Austria), w Kamerunie, w Kaunas (Litwa) i w Murcji (Hiszpania), a wielu innych pracuje w ekipach katechistów wędrownych odpowiedzialnych za Drogę Neokatechumenalną w różnych miejscach Polski i Europy. Co roku też pojawiają się nowe potrzeby i prośby z różnych stron świata.

Aktualności
Przełożeni

Rektor
Ksiądz prałat dr Alojzij Oberstar (1951; 1975; 1990), tel. 22 865 08 40

Wicerektor
Ksiądz prałat Eugeniusz Andrzejewski (1944; 1969; 1990),
tel. 22 865 08 41

Prefekci
Ksiądz dr Antonio Panaro (1978; 2006; 2010)
Ksiądz Pedro Jose Guzman Ardila (1979; 2007; 2011)
Ksiądz Moisés Marín Pérez (1983; 2011; 20016)

Ojcowie duchowni
Ksiądz prałat Stanisław Guzek (1945; 1969; 1998), tel. 22 865 08 43
Ksiądz prałat Walenty Królak (1949; 1973; 1990), tel. 22 388 32 53

Mapa